Natia Darsalia

“De laatste keer dat ik mijn oma heb gezien, nam ze me mee op haar balkon en toonde mij een wit duifje dat blijkbaar elke dag opnieuw bij haar kwam gevlogen. Het eten en water stonden al gereed in kleine potjes, en daar stond mijn omaatje liefdevol te praten met haar duif. Wat toen gewoon schattig leek, is voor mij vandaag een levensles geworden. Hoe klein het verschil dat je kan maken ook lijkt, laat dat je niet tegenhouden om een oprecht goed mens te zijn, te durven luisteren naar de ander en lief te hebben. Zonder wederkerigheid, geven zonder te nemen. Dat is waar ik naar streef.”

Geef een reactie

Je e-mailadres zal niet getoond worden.